برخلاف آقای آزاد به نظر بنده اتفاقا نویسنده توانسته است ادای مطلب کند و به چیزی که می خواسته برسد. او با صراحت از گرایشی دفاع می کند که شکست آن نه به دلیل سیاست انقلابی گری حاکم بر دستگاه فکری مردم و احزاب سیاسی کردستان که در کلیت خود به عدم ارائهی پلاتفرم مشخص از جانب جریان آصلاح طلبی در ارائهی راهکارهای قابل قبول برای گذار از وضعیت فعلی بر می گردد. حافظهی جمعی مردم تا این اندازه دچار فراموشی نشده است؛ که نداند برخلاف ادعاهای آقای خدیو، اتفاقا در مجلس ششم احزاب سیاسی و مردم کردستان همگام با روند عمومی مردم ایران همان گزینهی ای را انتخاب کردند؛ که شکست آن بر همگان روشن است. رقبای آصلاح طلبان کرد، احزاب سیاسی نیستند، و حتی برخلاف برخی اظهارنظرها، پیشینه ی ناروشن و خطابار آقایان همانگونه که در انتخابات دوره ششم دیدیم در عدم اقبال عمومی به این جرایان نمی تواند چندان محلی از اعراب داشته باشد. مشکل در بازگشت اصلاح طلبان به جایگاه واقعی خود، یعنی ماندن در کنار حاکمیت به هر قیمتی است.
تعداد بازدیدکنندگان